Aartie Badal

Het werd thuis benauwd, de mishandelingen, vernederingen en het kleineren waar de kinderen bij waren. Eigenlijk ben ik heel lang gaan vluchten door mij te storten op vrijwilligerswerk. Als host/presentatrice haal ik mijn voldoening uit mijn werk. De mandir geeft mij ook een stukje rust omdat ik dan aan ‘Samaaj Sewa’ (dienen van mijn medemens) doe. Ik ben ook mantelzorger geweest voor een mevrouw die ik heb begeleid tot haar dood. Ik wist dat het niet goed zat, maar was in ontkenning, omdat je weet wat je wilt, waar je staat.

Ik ben eerst op onderzoek geweest, via de huisarts, maatschappelijk werker, juridisch loket en heel veel nagedacht. Wel en niet momenten gehad. Ik ben pas gaan praten met mijn omgeving toen ik alles ingediend had en zeker wist wat ik wilde: een echtscheiding.

Barrières en dieptepunten: ik heb kinderen en daardoor heb ik wel honderd keer nagedacht of ik het alleen zou redden of niet. Wat waren de consequenties? Als ik een stap vooruit zette, moest ik voor mijn gevoel tien stappen achteruit zetten. Geen spaargeld, geen hulp van familie, mensen gingen weg uit mijn leven omdat ik geïsoleerd raakte en geen contact opnam met anderen. Men zei weleens: Ǯjij gaat scheiden? Het kan toch niet? Je bent altijd vrolijk. Ja, ik heb altijd een masker opgehad.

Belangrijkste les: ik ben er ook!!! Als ik niet voor me zelf op kom, dan doet niemand het. Of je financieel stabiel bent of niet, ga ervoor en voer de strijd. Geef niet op! Hoe zwaar het ook lijkt. Ik heb ook zonder geld en eten gezeten. Leer je mond open te maken en vraag om hulp! Laat je zelf door niemand slaan, vernederen en pijnigen. Mentaal en fysiek!

Mijn toekomst: ik ben nog niet waar ik moet zijn, denk dat het nog jaren gaat duren, maar ik heb rust! En ik ben gelukkig! Ik ben er voor mijn meiden en iedereen die mij gesteund en geholpen heeft; ook degene die het niet hebben gedaan. Ik leef niet met een wrok gevoel en leef vooral met de dag. Become bright light for others when their world becomes dark!